Georges Creten 1887 – 1966

Georges Creten


40×34 cm Öl/Malerkarton
€ 5.000,-

Biografie:

  • Georges Creten, Brussel 1887-1966
  • ENGLISH
    Georges Creten was a renowned Belgian Fauvist and Expressionist painter. His was the son of a decorator. He foremost depicted female portraits and nudes. The influence of Amadeo Modigliani is strongly present in his personalised view of the female character. Creten received his brief artistic education at the Academy of Brussels under the tutorship of Julien Dillens, although he was merely an autodidact painter. He helped his father decorating the Oostend Cursaal in 1904, where he met with the Belgian painter James Ensor whom he greatly admired. Around 1906, Creten went to Paris and got introduced to the Impressionist style. From 1910 onwards he started painting with more powerful brushstrokes and brighter colour palette, therefore he became one of the founders of the „Brabant Fauvists“ together with Rik Wouters. From 1916 he evolved towards a more stylized Expressionist movement. Creten exhibited his oeuvre at „Sélection“ in 1921 and also at „Le Centaure“ in 1922. A retrospective was held at „Galerie Georges Giroux“ in 1946 and also at the „Musée d’Ixelles“ in 1960.

    NEDERLANDS
    De schilder George Creten is de zoon van een decoratieschilder. Hij kreeg lessen in beeldhouwkunst onder de leiding van G. en J. Dillens en kreeg ook lessen in schilderkunst van J. Delville aan de academie te Brussel (1904-1906). Maar toch was hij grotendeels een autodidact.
    Op het moment dat het fauvisme opkwam bevond hij zich te Parijs. Vanaf 1910 ontpopte hij zich in België tot een fervent colorist en werkte hij in een brede toets en een helder kleurenpakket. In de jaren ’20 vervoegde hij de expressionistische strekking en zijn stijl werd sterker van opbouw en gestileerder. Hij werkte in vast verband met de Galerie „Sélection“ en „Le Centaure“. Hij vond zijn inspiratie vooral in de vrouw, vaak raadselachtig en naakt afgebeeld, maar schilderde eveneens landschappen, stillevens en portretten. Tegen het einde van zijn leven kwam hij terug tot een meer naturalistische vormgeving.
    Bron: Maria Goessens op basis van „De Belgische Kunstenaars uit de 19de en 20ste eeuw“ – Paul Piron.

    ← Expressionismus